Ben jij ook onzichtbaar?

Invisible blog onzichtbaar
Ze was een knappe verschijning, deze vrouw die mijn praktijk bezocht. Ze wilde graag eens met iemand praten, maar wist tegelijkertijd niet zo goed wat nou haar hulpvraag was of wat ze precies moest vertellen.
Ik hoor dat vaker. Mensen hebben het gevoel dat het beter of fijner kan, maar weten niet precies waar dat nou aan ligt. Jammer is dat mensen daardoor vaak ook pas laat een afspraak maken. Ze moeten vaak immers éérst precies van zichzelf weten waar het aan ligt, dat dat gevoel ontstaat. Tja, daar is coaching natuurlijk juist voor!
Terug naar mijn coachee. Ik zal haar voor het gemak de verzonnen naam Petra geven. Ze had het gevoel dat ze niet helemaal uit de verf kwam. Dat haar leven een 6je was, terwijl ze toch ‘ alles had om gelukkig te zijn’ naar eigen zeggen.
We kwamen er al snel achter wat er aan de hand was. Als je je brein, gevoels- en denkwereld vergelijkt met een computer: Petra had al in haar jeugd een gedragsprogrammaatje op haar harde schijf gezet. Ze was opgevoed om onzichtbaar te zijn.

Er was haar geleerd om alert te zijn op de gevoelens en behoeften van anderen. En daarbij was de boodschap ontstaan, dat haar eigen behoeften en gevoelens er niet zo toe deden. Dat deze in ieder geval altijd ondergeschikt waren aan die van de ander.
Petra leerde van haar ouders en familie dat je moest geven. En ook om niets terug te verwachten.
Het resultaat was dat deze jarenlang ingesleten overtuiging, ” ik moet dienstbaar zijn en behulpzaam en niets terug verwachten” ervoor gezorgd had dat Petra helemaal los was van haar eigen behoeften. Ze had geen contact meer met wat voor haarzelf belangrijk was. Waar haar eigen wensen lagen. Het was alsof ze als persoon niet echt bestond. Alleen het dienstbare deel van haar persoonlijkheid dat klaar stond voor anderen was nog over.

Als haar eigen wensen wel eens boven water kwamen, maakte ze zichzelf meteen wijs dat die niet zo belangrijk waren. Dat ze zo sterk was dat ze het wel aan kon dat haar wensen onder tafel bleven en dat niemand er in geïnteresseerd was. Ze had zelfs de heimelijke overtuiging ontwikkeld dat als ze zich maar genoeg om anderen bekommerde, deze uiteindelijk ook háár die aandacht wel zouden teruggeven…

Hoe zit dat bij jou?

Wat vragen die je misschien op weg kunnen helpen:
– Als je je niet gezien of begrepen voelt door anderen, kom je dan voor jezelf op of blijf je stil?

– Ben je geneigd om je eigen wensen en gevoelens opzij te zetten voor andermans wensen of behoeften?

– Ga je als vanzelf akkoord met wat anderen voorstellen, ook al wil je misschien zelf iets anders?

– Neem je snel de schuld op je voor dingen, waarvan je diep in je hart eigenlijk wel voelt dat dat niet jouw verantwoordelijkheid is?

– Schuif je je eigen mening gemakkelijk opzij, in tegenstelling tot de mening van anderen?

– Accepteer je gedrag van anderen dat niet respectvol is naar jou toe? Zoek je naar ‘ logische’ verklaringen voor hun gedrag?

– Doe je soms alsof je prima in je vel zit, terwijl je je eigenlijk rot voelt, verdrietig of alleen?

– Ga je conflicten uit de weg om de lieve vrede te bewaren? Alles beter dan ruzie…

– Draag je eigenlijk teveel op je schouders, zowel privé als op je werk, zonder daar over te klagen?

– Doe je wel eens alsof je houdt van een bepaalde (soort) film, muziek, seks, mensen, omgeving, gespreksonderwerp, vakantie,    etc, terwijl dat eigenlijk niet zo is? Gewoon om geen afkeuring of afwijzing te horen?

– Vraag je anderen wel eens om hulp of doe je alles zelf?

Deze vragen kunnen je helpen om te onderzoeken of ook jij onzichtbaar bent. Laat je gedachten er zo eens over gaan. Misschien is het helemaal niet van toepassing op jou of misschien herken je er juist veel in.

Mijn coachee, Petra, voelde zich vaak ongezien door haar omgeving. Niet gewaardeerd. In hoeverre is deze werkelijkheid een afspiegeling van je innerlijk? Van hoe je jezelf behandelt en ziet?
Als je eigen wensen en behoeften onzichtbaar zijn voor jezelf, dan wordt het ook voor anderen heel lastig om ze te zien. Jouw wensen zijn dan ook voor hen onzichtbaar. Het is niet realistisch om jezelf en je verlangens maar altijd opzij te zetten en dan te verwachten dat anderen je wel ‘zien’. Iedere keer als je voor jezelf accepteert dat anderen je niet zien of je zelfs zonder respect behandelen omdat je een conflict maar wilt vermijden, dan train je anderen als het ware om jou als steeds onzichtbaarder te ervaren. Dat ze geen rekening hoeven te houden met jouw mening en gevoelens.

Ik beweer niet dat zo’n omslag gemakkelijk is. Er is echt wel een portie moed nodig om van onzichtbaar weer zichtbaar en de-moeite-waard-om-rekening-mee-te-houden te worden.

De moed om bereid te zijn om anderen te verliezen, in plaats van sowieso jezelf te verliezen.

Hopelijk wacht je niet zo lang als Petra om er achter te komen en iets te veranderen. Je kwaliteit van leven hangt er van af. En dat is de moeite waard om te onderzoeken.
Begin maar met weer zichtbaar te worden voor jezélf!

Wil je er wat hulp bij, kijk dan even hier.

5 antwoorden
  1. Marja Ruijterman
    Marja Ruijterman zegt:

    Mooi geschreven, Esther. Kom het heel vaak tegen bij vrouwen die in de Zorg werken en zich totaal wegcijferen voor het gezin, hun werk en vaak nog als mantelzorger. Geen tijd voor zichzelf. Iedereen om hen heen neemt de tijd voor zichzelf en ze komen er niet op om dat ook voor zichzelf te regelen. Tot ze wakker worden… dat velen wakker zullen worden!

    Beantwoorden
  2. Jaap Werschkull
    Jaap Werschkull zegt:

    Omdat ik met een handicap geboren ben moest ik flink zijn en begrip hebben voor anderen. Dat ik me daardoor eenzaam voelde en niet geliefd, kwam ook doordat ik dit nooit uitsprak omdat dan zwak was omdat ik iemand nodig had. Ik wilde geliefd worden maar herkende de mensen die van me hielden niet uit angst voor afwijzing en verlatingsangst.
    Nu doorzie ik dit en zie de echte vrienden die ik heb steeds duidelijker en durf te zijn, wie ik in wezen ben, elke dag iets meer.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *